Warsztaty terenowe: Dla przyszłych pokoleń – Agroleśnictwo szansą dla klimatu i środowiska
W dniach 10-11 lipca na obszarze Karkonoskiego Parku Narodowego odbyły się pierwsze warsztaty terenowe w ramach projektu „Dla przyszłych pokoleń – Agroleśnictwo szansą dla klimatu i środowiska”. Dwudziestu uczestników operacji poznawało najcenniejsze ekosystemy Karkonoszy. Karkonosze to obszar wyjątkowy pod względem przyrodniczym. Na stosunkowo niewielkiej przestrzeni spotykają się tu gatunki pochodzące z różnych stref klimatycznych i geograficznych, w tym wiele rzadkich oraz zagrożonych wyginięciem.
Wędrówki przez ekosystemy łąkowe
Uczestnicy warsztatów mieli okazję poznać najważniejsze ekosystemy łąkowe Karkonoszy. Od muraw bliźniczkowych po łąki wilgotne i bagienne.
- Murawy bliźniczkowe – kod siedliska 6230
Jednym z punktów warsztatów były murawy bliźniczkowe. Cecha charakterystyczną tych zbiorowisk jest niska roślinność. Ich występowanie jest związane ze specyficznymi warunkami siedliskowymi. Przede wszystkim wykształcają się w miejscach silnie eksponowanych, mocno nasłonecznionych stokach o ekspozycji południowej i zbliżonej do południowej. Murawy bliźniczkowe są chronionym typem siedliska 6230.
- Górskie łąki konietlicowe – kod siedliska 6520
W piętrach regla dolnego i górnego Karkonoszy, rzadziej u podnóża gór, w piętrze pogórza w Kotlinie Jeleniogórskiej, można spotkać górskie łąki konietlicowe. Zbiorowiska te wykształcają się na glebach umiarkowanie bogatych w substancje mineralne, świeżych, na stokach o różnej ekspozycji i nachyleniu. Tu gatunkiem, który zasługiwał na uwagę była wszewłoga górska.
- Łąki zabagnione i młaki węglanowe – kod siedliska 7230
Młaki węglanowe to niezwykle rzadkie siedliska łąkowe, występujące w Karkonoszach. Choć dotarcie do nich wymagało od uczestników wysiłku – zbiorowisko znajduje się na Lasockim Grzbiecie, a podejście zajęło ponad 30 minut – była to prawdziwa wisienka na torcie ostatniego dnia warsztatów. Łąka znajdowała się w pełni okresu kwitnienia, a jedną z najcenniejszych roślin był storczyk – kruszczyk błotny.
Żywy Bank Genów w Jagniątkowie
W Jagniątkowie działa Karkonoski Bank Genów, który zajmuje się nie tylko hodowlą drzew i krzewów leśnych, ale również ochroną i restytucją zagrożonych roślin zielnych. Pod opieką banku znajduje się 41 gatunków, których nasiona są zbierane w naturalnych stanowiskach, a następnie rozmnażane w kontrolowanych warunkach. Wśród nich są rośliny charakterystyczne dla muraw, torfowisk oraz łąk wilgotnych i świeżych – wszystkie należą do gatunków rzadkich i ginących w skali lokalnej i ogólnopolskiej.
Wartym podkreślenia przedsięwzięciem jest również stworzenie sztucznego torfowiska – wiernego odwzorowania naturalnych zbiorowisk górnego regla i piętra subalpejskiego.
Niepylak apollo – od jajeczka do motyla
Karkonoski Bank Genów podjął się również ambitnego zadania – reintrodukcji niepylaka apollo, jednego z największych i najpiękniejszych motyli, występujących w Polsce. Niestety, z powodu zaniku siedlisk, na których motyl ten żeruje, gatunek ten znalazł się na skraju wyginięcia. Dodatkowym czynnikiem, który przyczynił się do jego dramatycznego spadku liczebności, była działalność kolekcjonerów, masowo odławiających tego efektownego, a zarazem mało płochliwego owada.
Zapraszamy na kolejne warsztaty, które odbędą się na terenie Nadleśnictwa Świeradów Zdrój już w październiku.
Koordynator operacji
Monika Miniewska DODR, REiOŚ
